Rizdvyana hra "koza" [7]

Dobryi vechir vam, chesnym hospodam.
My ne samy idem – my kozu vedem.

Na hori koza z kozenyatamy,
A v dolyni vovk z vovchenyatamy.

A vovchok – chok, chok ta i za kozu – chok.
A vovchenyata – za kozenyata.

De ne vzyavsya zayac, nachav kozu layat:
– Ty, koza, durna, nerozumnaya.

Bulo b ne hodyt, bulo b ne brodyt
Pid tu stanycyu, pid Serhiyevku.

A ti i vsi ljudy – vsi vony strilci.
Vdaryly kozu u prave ushko.

Vdaryly kozu u prave ushko.
Z livoho ushka potekla yushka.

Tut koza vpala, nezyva stala.
– Oi ty, myhonos, dui kozi pid hvost.

Oi ty, myhonos, dui kozi pid hvost,
Shchob koza vstala, obtrusylasya.

Shchob koza vstala, obtrusylasya.
Svoyemu panu poklonylasya.